නිරපරාධීසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. වරදින් තෙර; නිදොස් වූ; නිර්දෝෂි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 930 ← නිරපරාධ නිරපුර →