නිරවච්ඡින්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නොවෙන් වූ; වෙන කිරීමෙන් තොර; නොපිරිසිඳිනා ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 930 ← නිරවග්රහ නිරවතල →