අග්නි කණිකාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ගින්නෙන් ඈතට විසිරී යන ගිනි පුපුරු; ගිනි පුලිඟු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 19 ← අග්නි අග්නි කපාලය →