අච්යුතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පහ නොවන; නොගිලිහෙන.නා.ප්ර. චුත නොවන තත්ත්වය; නිර්වාණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 31 ← අච්ඡොදික අච්යුති →