අඤ්චියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. (කථා.) නා. යමකුට කරදර කිරීමෙහි යොදන උපාය; උගුල.2. නා. ඇබැද්දිය; අකරතැබ්බය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 34 ← අඤ්චිත අඤ්චු →