සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 34
අජීව වස්තුව
නා. පණ නැති දෙය; අජීව ද්රව්යය; අචේතනික දෙය.
අජීවඅංශු
නා.ප්ර. වායුගෝලයේ පාවෙන දූවිල්ලෙහි අඩංගු වන (කාබන්, වූල්, කපු ආදි) ජීවයක් නැති ඝන ද්රව්යවල ඉතා සියුම් කැබලි.
අජීවෝත්පන්න
[අජීව + උත්පන්න]
(පාරිභා.) වි. (කුස තුළ) මිය ගොස් බිහිවුණු; ප්රාණය නිරුද්ධ ව උපන් (=stillborn).
අජූත
නා.ප්ර. කඩදාසි කුට්ටමෙන් කරන තරග ක්රීඩාවක්; දූ කෙළියක්.
අජූව
වි. විරූපී; හැඩයක් නැති.
අජෙය්ය
වි. පැරදවිය නොහැකි.
අජෝඩුව
1. (කථා.) නා. නොගැළපෙන, නොපෑහෙන ස්වභාවය.
2. නා. අඩුපාඩුව.
3. නා. බාධාව.
4. නා. අත් වැරැද්ද.
5. නා. අමාරුව; හිරිහැරය.
6. නා. බලාපොරොත්තු කඩ වීම.
අඤ්ජනම
නා.අංජනම.
අඤ්ජනම්දේවි
නා.ප්ර. අංජනම් දේවි.
අඤ්ජලි කරණය
නා. අංජලි කරණය.
අඤ්ජලි පුටය
නා. අංජලි පුටය.
අඤ්ඤ
වි. වෙනත්; අනෙක්; පිටස්තර.
1. නා.ප්ර. වෙනත් දෙය; අන්යය; අනෙක.
2. නා.ප්ර. අර්හත් බව.
3. නා.ප්ර. අණ; ආඥාව.
අඤ්ඤ වාදකයා
නා. (විනය.) (සංඝයා මැද) යමක් ඇසූ කල ඊට පිළිතුරු නො දී වෙනත් දෙයක් කථා කරන්නා.
අඤ්ඤතර
වි. කිසියම්; එක්තරා; නම් ආදි වශයෙන් අප්රකට.
අඤ්ඤදත්ථුහරයා
නා. කිසියම් ලාභයක් බලාපොරොත්තුවෙන් මිතුරුකම් පවත්වන්නා.
අඤ්ඤභාගී
වි. අනෙක් පක්ෂයක් ආශ්රිත වූ; අනෙකක් භජනය කරන්නා වූ.
අඤ්ඤමඤ්ඤපච්චය
නා.ප්ර. (අභි.) අන්යෝන්යයන්ගේ උත්පත්තියටත් පැවැත්මටත් උපකාර ධර්මතාව; අන්යෝන්ය ප්රත්යය.
අඤ්ඤමඤ්ඤය
1. නා. ඔවුනොවුන් පිළිබඳ දෙය; අන්යෝන්ය වූව; එකිනෙකට සම්බන්ධ වූව.
2. (කථා.) නා. එකිනෙකා පිළිබඳ තොරතුරු; ඕපාදූප.
අඥයා
නා. නොදන්නා තැනැත්තා; අනුවණයා; මෝඩයා.
අඥාත රාශිය
(පාරිභා.) නා. (වීජ ගණිතයේ දී) අගය නිර්ණය නොකරන ලද රාශි (= unknown quantity).
අඥාතය
(පාරිභා.) නා. නොදන්නා දෙය; අප්රකට සාධකය (=unknown).
අඥාතයා
නා. නොදන්නා තැනැත්තා; අවබෝධ නොකළ පුද්ගලයා.
අඥාන වාදය
නා. බුද්ධ කාලීන භාරතයේ පැවති මිථ්යා දෘෂ්ටි සතරින් එකක්.
අඥාන විජෘම්භණය
නා. අනුවණකම පළ කිරීම; මෝඩකම ප්රකට කිරීම.