අධාතුකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (ව්යාක.) ආඛ්යාත මූලයක් හෙවත් ධාතුවක් නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 71 ← අධාගත අධාතුජ →