අනතිචාරිණීසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. කාමයෙහි වරදවා නොහැසිරෙන තැනැත්තී; පතිවත රකින ස්ත්රිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 78 ← අනතිචරියා අනතිචාරී →