අනනුයෝගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නිතර පුරුදු නොකිරීම; නැවත නැවත නොයෙදීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 80 ← අනනුයොගක්ඛම අනනුයෝජ්ය →