අනභිප්රායසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොකැමති; අභිලාෂ රහිත, අනභිප්රේත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 81 ← අනභිනෙය්ය අනභිප්රායික →