අනභිමානයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. අභිමානයෙන් තොර බව, නිරහංකාරබව; නිහතමානීභාවය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 81 ← අනභිමත අනභිමුඛ →