අනභිහිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොකියන ලද; අනුක්ත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 82 ← අනභිහිංසමාන අනමතග්ග →