අනවතීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බැස නොගත්, එතෙර නුවූ; නොඑළඹි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 83 ← අනවත්ථිතසුත්ත අනවද්ය →