අන්තභූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. කෙළවරෙහි වූ; අග වූ.2. වි. අවසානයේ සිදු වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 85 ← අන්තබ්ලාස්ටය අන්තම →