අනාරබ්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පටන් නොගත්; ආරම්භ නොකළ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 101 ← අනාරක්ෂීභාවය අනාරබ්භ →