අනාශ්රවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (විනය.) ආශ්රයක් නැති; වෙන් වූ; තනි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 102 ← අනාශ්වාසයා අනාස →