අනින්ද්‍රිය

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. (අභි.) වි. ඉන්ද්‍රිය රහිත; ඇස්, කන් නාසාදි ඉඳුරන් නැති; අප්‍රාණික.
2. වි. ඉන්ද්‍රිය හා නොබැඳුණු.