අනුපක්ෂීණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අඩු වී නොගිය; නොගෙවුණු; නොපිරිහුණු; විනාශ නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 111 ← අනුපක්ෂකයා අනුපකාර →