අනුපලිප්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොතැවරුණු; නොගෑවුණු; නොවැකුණු; නොඇලුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 113 ← අනුපලිත්තභාව අනුපලු තහඩුව →