සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 113

අනුපලිප්ත

වි. නොතැවරුණු; නොගෑවුණු; නොවැකුණු; නොඇලුණු.

වි. දෝෂාරෝපණ නැති; උපවාද රහිත.

නා. කුඩා පවුර; පවුරක් ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ඊට යාබදව බඳින ලද මිටි පවුර; පදනම; අනුප්‍රාකාරය.

නා.ප්‍ර. නොසන්සිඳීම; නොසන්සුන් බව.

නා.ප්‍ර. රෝගය නොසන්සිඳෙන හේතුව; අහිතකර ආහාර ඖෂධ විහරණාදියෙන් රෝගයට වන අනිෂ්ටඵලය; අසාත්ම්‍යය.

වි. නොසන්සුන්; උපශාන්ත නොවූ; කැලඹුණු.

වි. උපසම්පදාව නොලැබූ; උපසම්පදා විනය කර්මයට භාජන නොවූ; සාමණේර වූ.

නා. නොසන්සුන්බව; අසංවරය.

නා. පිහිටක් හෝ අනුබලයක් හෝ නොවීම.

නා. ඉදිරියෙහි නොවීම; අනභිමුඛය.

නා. නැවත නැවත නුවණින් විමසා බැලීම; නැවත නැවත මෙනෙහි කිරීම.

නා. උපතක් නැති තැන; නිර්වාණය.

නා. (විනය.) මුල් ප්‍රඥප්තියකට සම්බන්ධ ව පසු ව පනවන ලද ප්‍රඥප්තිය.

නා. අනු ව දීම; දානය කිරීම; පිළිගැන්වීම.

නා. පිළිවෙළින් බැඳී සිටීම; නොකඩවා පැවැත්ම; අවිච්ඡින්නතාව.

වි. ප්‍රභව වූවකින් නැවතත් ප්‍රභව වූ; මුලින් බිඳුණු ශබ්දයකින් තව දුරටත් බිඳුණු.

නා.ප්‍ර. බැබළීම; ප්‍රභාව; දීප්තිය.

නා.ප්‍ර. (ව්‍යාක.) අනු ව යෙදීම; පසුව ගැළපීම.

වි. අනු ව පැවිදි වූ; අනිකකු අනුගමනය කරමින් මහණ වූ.

වි. ඇතුළට පිවිසි; ඇතුළු වූ, අන්තර්ගත වූ.

නා.ප්‍ර. ඇතුළට පිවිසීම; ඇතුළු වීම.

වි. ඉතා දැඩි ව බැඳුණු; අතිශයින් ඇලුණු.

(පාරිභා.) වි. ප්‍රසවයෙන් පසු කාලය හා සම්බන්ධ වූ; ප්‍රසවයෙන් පසු ඇති වන (=puerperium).

(පාරිභා.) වි. හරස් අතට වැටුණු; හරස්; තිර්යක්.