සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 112

අනුපගමනය

නා. ළගටනොපැමිණීම; සමීපයට නොයෑම; නොඑළඹීම.

වි. නොකපන ලද; නොසිඳින ලද.

නා. ළඟ නොවන තැන; ආසන්න නොවූ ස්ථානය.

වි. රැස් නොකරන ලද; එකතු නොකරන ලද.

වි. නොඋපන්; නොහටගත්.

නා. එළඹ නොසිටීම; ළං නොවීම; අනුපස්ථිතිය.

1. වි. පියවර අනුව යන.
2. වි. පදයෙන් පදය; පදානුගත.

වි. උවදුරු නැති; නිරුපද්‍රව.

වි. උවදුරු රහිත; අනතුරක් නැති; නිරුපද්‍රැත.

වි. (අභි.) පංච උපාදාන ස්කන්ධ ඉතිරිව නැති.

නා. (අභි.) පංච උපාදාන ස්කන්ධ ඉතිරි වීමකින් තොර ව ලබන නිවන.

වි. හේතු නොවන; කාරණ නොවන; උපකාර නොවන.

[අන් + උපනීත]
වි. (ගුරුන් වෙතට) නොපමුණුවා ගත්; (වේදාධ්‍යයනයට සුදුසු වන සේ) උපනයනය නොකළ.

වි. උපතකට නොපැමිණෙන; සිද්ධ නොවන.
නා.ප්‍ර. නැවත නොඉපදීම; පුනර්ජන්මයක් නොවීම.

වි. නූපන්; අනුත්පන්න; සිදු නොවූ; අසිද්ධ.

නා. නො විමසා බැලීම; වීමංසනය නොකිරීම.

වි. උපමා රහිත; සමාන කළ නොහැකි; අත්‍යුත්තම.

වි. නොමැඬිය හැකි; යටපත් කළ නොහැකි.

වි. උපමා කළ නොහැකි.

වි. තැනට නොගැළපුණු; අයෝග්‍ය; අනුචිත.

වි. නොගැළපෙන; නොයෙදෙන්නා වූ; අනුකූල නොවන්නා වූ.

නා. පරිහරණය; ප්‍රයෝජන ගැනීම.

නා. (න්‍යාය.) නොපෙනීම; දෘෂ්ටිපථයට හමු නොවීම; ප්‍රත්‍යක්ෂ නොවීම.

වි. නොලැබිය යුතු; නොලැබිය හැකි.