අනුපශාන්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොසන්සුන්; උපශාන්ත නොවූ; කැලඹුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 113 ← අනුපශය අනුපසග්ග →