අනුප්රයෝගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. (ව්යාක.) අනු ව යෙදීම; පසුව ගැළපීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 113 ← අනුප්රමුඛ අනුප්රව්රජිත →