අපරිගෘහිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. දැඩි කොට අල්වා නොගන්නා ලද; තරයේ නොගන්නා ලද.2. වි. අයිතිවාසිකම් නොකියන ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 129 ← අපරිගුත්ති අපරිඝංසන්ත →