සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 129

අපරාපරියවේදනීය කර්මය

නා. යම්කිසි මතු භවයක දී විපාක විඳිය යුතු කර්මය.

නා.ප්‍ර. නොගැනීම; නොකියා හැරීම.

[අපර + ආරම්භය]
නා. අනෙක් කොටසේ පටන් ගැන්ම; අවසාන කොටසේ ආරම්භය.

[අපර + අර්ධගෝලය]
නා. පෘථිවිගෝලයෙහි අපරදිග භාගය.

නා.ප්‍ර. පසු භාගය; දෙවැනි කොටස.

(පාරිභා.) නා. වැදෑමහ (=placenta).

නා. නැවත පසෙකට හැරීම.

නා. දවසේ පසු භාගය; පස්වරු කාලය; සවස් කාලය.

වි. වට නොකරන ලද; වැට පවුරු ආදියකින් හාත්පසින් පරික්ෂේප නොකළ.

වි. හීන නොවූ; ක්ෂය නොවූ; නොගෙවුණු.

නා.ප්‍ර. වස්තුව පිළිබඳ තම අයිතිය අත්හැරීම.

වි. දැඩි කොට අල්වා නොගන්නා වූ.

1. වි. දැඩි කොට අල්වා නොගන්නා ලද; තරයේ නොගන්නා ලද.
2. වි. අයිතිවාසිකම් නොකියන ලද.

ක්‍රි.වි. සීමාවක් නැති; නිම්හිම් නැති.

වි. සීමාවක් නැති; නිම්හිම් නැති.

නා. දැන පුරුදු නැතිකම; නාඳුනන බව.

වි. නොදත්; අවබෝධ නොකළ; ප්‍රතිවේධ නොකළ.

නා.ප්‍ර. ඉඳුරා නොදත හැක්ක; අවබෝධ නොකළ හැක්ක.

1. වි. නොවැඩුණු; නොමේරූ; නුමුහු කළ.
2. (විනය.) වි. නියත අයිතිකරුවකුට වෙන් නොකරන ලද; බෙදා වෙන් නොකරන ලද; පවරා නොදෙන ලද.

වි. වෙනස් නොවනසුලු.

වි. අත් නොහරින ලද; ඉවත් නොකළ.

නා. අත්නොහැරීම; දුරු නොකිරීම.

1. වි. නායකයකු නැති; මඟ පෙන්වන්නකු නොමැති.
2. වි. තනි ව යා නොහැකි.

වි. සම්පූර්ණ නොවූ; අසම්පූර්ණ.