අපරිචිතයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. දැන පුරුදු නැතිකම; නාඳුනන බව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 129 ← අපරිචිතභාසා අපරිචිතිය →