සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 128

අපර පරාගණය

(පාරිභා.) නා. එක ම විශේෂයට අයත් ශාකයන් අතර පරාගණය (=cross pollination).

අපර භාගය

1. නා. පසු භාගය; දෙවන කොටස.
2. නා. දිනයේ දෙවන භාගය; පස්වරුව.

අපර මස්තිෂ්කය

(පාරිභා.) නා. අනුමස්තිෂ්කය සුෂුම්නා හා ශීර්ෂකය ඇතුළත් මොළයේ පශ්චාද් භාගය (=hindbrain).

අපර සාමාන්‍යය

නා. (තර්ක.) පරිමිත හෙවත් විස්තීර්ණ නොවූ සාමාන්‍යය.

අපරකාලය

1. නා. පසුකාලය.
2. නා. හිරු අවරට ගිය කාලය; පස්වරුව.

අපරකාලීන

වි. පසු කාලයට අයත්; මෑත භාගයට අයත්.

අපරගිර

නා. බටහිර දිශාවේ ඇතැයි සැලකෙන එනම් කල්පිත පර්වතය; ඉර බැස යන පර්වතය.

අපරතා

නා.ප්‍ර. (තර්ක.) පටුබව; විස්තීර්ණ නොවන බව.

අපරදර්ශය

(පාරිභා.) නා. මුල් දර්ශාදර්ශයට අමතර විරුද්ධ ලිංගික දර්ශාදර්ශයක් (=allotype).

අපරදිග

1. නා. බස්නාහිර පැත්ත; බටහිර දිශාව; පශ්චිම දිශාව; අපරන්තය.
2. නා. පෙරදිග නොවන (රටවල්) බටහිර.

අපරස්වරය

නා. (ව්‍යාක.) සන්ධි වන පද දෙකකින් දෙවන පදයේ මුල සිටි ස්වරය.

අපර්යන්ත

වි. පර්යන්තයක් නැති; කෙළවරක් නැති; සීමා රහිත.

අපර්යන්ත වික්ෂේපය

නා. දෘෂ්ටියෙහි හෝ වචනයෙහි හෝ සීමාරහිත ව්‍යාකූලතාව.

අපර්යේෂිත

වි. නොසොයන ලද.

අපරා

නා.ප්‍ර. වැදෑමහ; ගර්භවේෂ්ටනය.

අපරාජිත

වි. පරාජය නොකරන ලද; අභිභවනය නොකළ.

අපරාජිත පර්යංකය

නා. නොපරදවන ලද ආසනය; බුදුරජාණන් වහන්සේ මාර පරාජය කොට බුද්ධත්වයට පැමිණෙන අවස්ථාවෙහි බෝධිමූලයෙහි වැඩ හුන් ඌරුබද්ධ ආසනය.

අපරාධ නීතිය

නා. (නීති.) අපරාධ පිළිබඳ නීතිය; ක්‍රිමිනල් නීතිය.

අපරාධකරුවා

නා. වරදකරුවා; නීති විරෝධී ක්‍රියාවක් කළ තැනැත්තා.

අපරාධය

නා. වරද; අයුක්තිය; නොකටයුතු දෙය; නීති විරෝධී ක්‍රියාව.

අපරාන්තය

1. නා. අග කොන; අවසාන කෙළවර.
2. නා. බටහිර දිග; පශ්චිම දිශාව.

අපරාන්ත්‍රිකය

(පාරිභා.) නා. බඩවැලේ කෙළවර කොටස (=hind-gut).

අපරාපර

වි. එකිනෙක අනුව පවත්නා; ඊළඟ; අනතුරු.

අපරාපරිය

වි. (අභි.) භවයෙන් භවයට නොසිඳීයන.