සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 127
අපත්‍රපා
1. නා.ප්‍ර. විළිය; ලජ්ජාව.
2. (අභි.) නා.ප්‍ර. පාපධර්ම කෙරෙහි බිය; පවට බිය වීම.
අපතේ යනවා
ක්‍රි. නාස්ති වෙනවා; ප්‍රයෝජනයක් නොවී අහක යනවා; නිරර්ථක ලෙස වියදම් වෙනවා.
අපථය
නා. නොමඟ; වැරදිමඟ.
අපථ්‍යය
1. නා. අයෝග්‍යය; නුසුදුස්ස.
2. නා. සනීපයට අහිත ආහාරපානාදිය; සුබදායක නොවන කෑමබීම.
අපද
1. වි. පාද රහිත; පා නැති.
2. වි. අමූලික; අසත්‍ය; ප්‍රතිෂ්ඨා රහිත.
නා.ප්‍ර. අනතුරු; විපත; ආපදාව.
අපදන්
1. නා.ප්‍ර. අහකට ගැනීම; ඉවත් කිරීම; පහ කිරීම.
2. (ව්‍යාක.) නා.ප්‍ර. අවධි විභක්තියේ අර්ථය; අවධිකාරකය.
(කථා.) වි. නාස්ති වූ; අපතේ ගිය; නිෂ්ඵල ලෙස වියදම් වූ.
අපද්‍රව්‍යය
නා. පිරිසිදුකම නැති කරන ද්‍රව්‍ය; කසල; බැහැර කළ යුතු අපිරිසිදු ද්‍රව්‍යය.
අපදානය
1. නා. උදාර චරිතය; සාධු චරිතය.
2. නා. උදාර ක්‍රියා සහ පුණ්‍ය ක්‍රියා පිළිබඳ කථාව; ජීවිත කථාව; කථා ප්‍රවෘත්තිය.
3. නා. ඛුද්දක නිකායට අයත් තෙළෙස් වැනි ධර්ම සංග්‍රහය.
අපදේශය
1. නා. පෙන්වා දීම; දැක්වීම.
2. නා. ධර්ම විනය පිළිබඳ කරුණක් සඳහා නිශ්චය වශයෙන් ඉදිරිපත් කෙරෙන සාධකය.
3. නා. වෙස් වළාගැනීම; ව්‍යාජ වේශය.
අපනයනය
1. නා. ඉවත් කිරීම; පහ කිරීම; බැහැර කිරීම.
2. නා. ඉවතට ගෙන යෑම; ද්‍රව්‍ය ආදිය විදේශ කරා පැමිණීම.
අපනායක
(පාරිභා.) වි. පිටතට ගෙන යන; අපහාරික (=abductor).
අපනීත
වි. ඉවත් කළ; පහ කළ; අහක් කළ.
අපපාඨය
නා. වැරදි පාඨය; සදොස් පදය.
අපභ්‍රෂ්ට
වි. බැහැර කළ; ඉවත දැමූ.
අපභාෂාව
නා. සමාජයේ පහළ ජනකොටස් විසින් ව්‍යවහාර කරනු ලබන ග්‍රාම්‍ය භාෂාව; අසම්මත බස (=slang).
අපමණ
වි. ප්‍රමාණයක් කළ නොහැකි; අප්‍රමාණ.
අපමානය
නා. අගෞරවය; අපකීර්තිය; අවඥාව.
අපමානිත
වි. අවමානයට භාජන වූ; නින්දා විඳින ලද; ගර්හිත.
අපමෘත්‍යු
නා.ප්‍ර. හදිස්සියෙන් හෝ අතුරු අන්තරාවකින් හෝ සිදුවන මරණය.
අපයාත
වි. පහව ගිය; ඉවත් ව ගිය.
අපයානය
නා. ඉවත් ව යෑම; පසු බැස්ම; පලායෑම.
අපර
1. වි. වෙනත්; අනෙක්; ඉතිරි.
2. වි. පසු; ඊළඟ.
3. වි. බටහිර.
4. (තර්ක.) වි. වඩා පටු; පරිමිත; විස්තීර්ණ නොවූ.
5. (තර්ක.) වි. දුර; ඈත; අපරත්ව.
6. (පාරිභා.) වි. අවයවයක පිටිපස්සෙහි පිහිටි.
අපර ක්‍රියාව
1. නා. (ව්‍යාක.) වාක්‍යයක අවසානය ප්‍රකාශ කරන ආඛ්‍යාත පදය; අවසාන ක්‍රියාව.
2. නා. අවමඟුල් කටයුතු; අවමංගල්‍ය චාරිත්‍ර.
අපර පක්ෂය
නා. චන්ද්‍ර මාසයෙහි කාල පක්ෂය.