සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 126
අපගත
1. වි. ඉවතට ගිය; පහ වූ.
2. වි. මළ; මියගිය.
3. වි. වෙන් වූ; නොඇලුණු.
අපගමනය
1. නා. ඉවතට යෑම; පහ වීම; අතුරුදන් වීම.
2. නා. යම් අගයක් මාධ්‍ය අගයෙන් වෙනස් වන ප්‍රමාණය (=deviation).
අපගමය
නා. පහ වීම; අතුරුදන් වීම; ඉකුත් වීම.
අපගර්භ
වි. නැවත ඉපදීමක් නැති; පුනර්භවය නැති.
අපග්‍රහ
නා.ප්‍ර. දඬුවම; අච්චුව.
අපගාමී
(පාරිභා.) වි. පිටතට යන (=outgoing).
අපගුරුත්වාවර්තනය
(පාරිභා.) නා. පැළෑටියක් ගුරුත්වයට විරුද්ධව උඩු අතට වැඩෙන ගතිය (=apogeotropism).
අපඟ
නා.ප්‍ර. නෙත්කොන.
අපචය
1. නා.ප්‍ර. අඩු වීම; ක්ෂය වීම.
2. (අභි.) නා.ප්‍ර. කෙලෙස් පහ කිරීම; පුනරුත්පත්තිය අවසන් කිරීම; නිර්වාණය.
3. නා.ප්‍ර. භාව චක්‍රයේ පළමු, දෙවන, සිවුවන, හත්වන, අටවන, නවවන හා දොළොස්වන ස්ථාන.
අපචර්යාව
(පාරිභා.) නා. ආගමට හා ඇදහීමට නින්දා කරන පැවැත්ම (=scandal).
අපච්චනීක
වි. ප්‍රත්‍යනීක නොවන; විරුද්ධ නොවන.
අපචායනය
නා. ගරුබුහුමන් කිරීම; ගරු සැලකිලි දැක්වීම; පිදීම.
අපචාරය
නා. අයෝග්‍ය හැසිරීම; නරක පැවැත්ම; වැරදි ක්‍රියාව.
අපචිත
වි. බුහුමන් කරන ලද; පුදන ලද; අභිවාදනය කළ.
අපචිතනය
නා. විසිරීම; විකිරණය; සුනු විසුනු කිරීම; විධ්වංසනය.
අපචේතෘ
නා.ප්‍ර. ආදායමට වඩා වියදම් කරන්නා; අනවශ්‍ය දේ සඳහා වැය කරන්නා; නාස්තිකාරයා.
අපණ්ණක
වි. අවිරුද්ධ; බාධා නොමැති; නිවනට පමුණුවන; නෛර්යාණික.
අපතර්පණය
නා. රෝගයක මුල් අවස්ථාවේ දී ආහාර නොගෙන සිටීම.
අපත්
1. වි. නොපවතින; නැති.
2. වි. මියගිය; අභාවප්‍රාප්ත.
නා.ප්‍ර. ආපදා; විපත්; විනාශ.
අපත්යීකරණය
(පාරිභා.) නා. (නීති.) දරුකමට හදා ගැනීම (=adoption).
අපත්‍ය
නා.ප්‍ර. දරුවා; පුත්‍රයා.
අපත්‍ය පථය
නා. යෝනි මාර්ගය; යෝනිය.
අපත්‍යාගය
(පාරිභා.) නා. (නීති.) විධිමත් ව හෝ පැහැර හැරීමෙන් හෝ අත්හැරීම (=abdication).
අපත්‍ර
1. වි. පියාපත් නැති; අත්ඇඳි රහිත.
2. වි. කොළ නැති.