අපරිනිෂ්ඨිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සම්පූර්ණ නොවූ; අසම්පූර්ණ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 129 ← අපරිනිබ්බුත අපරිනිෂ්පන්නතාව →