අපරිභූත

aparibhūta

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. වි. නොඉක්මවූ; නොපැරයූ.
2. වි. පරිභව නොකරන ලද; නින්දාවට භාජන නොවූ; අනින්දිත.

Digital Pāḷi Dictionary