අපරිමුක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොමිදුණු; නිදහස් නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 130 ← අපරිමිතය අපරිමුත්ත →