අපරිරුද්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අවහිර නොවූ; බාධා නොවූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 130 ← අපරිරක්ඛිතර් අපරිවජ්ජන →