අපරිශේෂසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ඉතිරි නොවන; සියල්ල ඇතුළත්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 130 ← අපරිශුද්ධ අපරිසංකිත →