අපරිහීණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. කඩ නොකරන ලද; අචිච්ඡින්න; නොපිරිහුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 130 ← අපරිහාරී අපරිහීන →