අපලායිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පලා නොයනසුලු; ස්ථිරසාර; නිර්භීත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 131 ← අපලායන අපලායී →