සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 131

අපරීක්ෂාකාරී

වි. විමසීමකින් තොර ව ක්‍රියා කරන; අනවධාන.

වි. රළු නොවූ; කඨෝර නොවූ.

වි. ඇසට පෙනෙන; ප්‍රත්‍යක්ෂ; ඉන්ද්‍රිය සංයෝගයෙන් හටගත්.

නා. (න්‍යාය.) විෂය ගෝචර හා ඉන්ද්‍රිය සංයෝගයෙන් හටගත් දැනුම; ප්‍රත්‍යක්ෂ ඥානය.

නා.ප්‍ර. අන්‍යයන්ගේ උපක්‍රමයෙන් මැඩිය නොහැකි දෙය.

1. වි. පල නැති; නිෂ්ඵල.
2. වි. අනිෂ්ට ග්‍රහ දෝෂ සහිත; අගුණ.
1. නා.ප්‍ර. අනිටු විපාකය.
2. නා.ප්‍ර. අශුභ කාලය.

නා. අශුභ ලකුණු ඇති තැනැත්තා; අභාග්‍යවත් පුද්ගලයා.

1. නා.ප්‍ර. ඇත්ත සැඟවීම; අපහ්නවය.
2. නා.ප්‍ර. ආදරය; සැලකිල්ල.

වි. පලා නොයනසුලු; ස්ථිරසාර; නිර්භීත.

වි. පලිබෝධ රහිත; බාධා නැති.

1. නා. පිටිපස බැලීම.
2. (විනය.) නා. සංඝයාගේ අවසරය ලැබීම සඳහා විචාරීම.

වි. නොපවත්නා; පැවැත්ම නැති; අභාවයට ගිය; මියගිය; අභාවප්‍රාප්ත; අපගත; කාලක්‍රියා කළ.

ක්‍රි. විශේෂයෙන් භික්ෂූන් මිය යනවා; පරලෝකප්‍රාප්ත වෙනවා; අපගත වෙනවා.

නා. ඇතුළු ගබඩාව; ඇතුළු කාමරය.

1. නා. (ව්‍යාක.) අභිමත ඵලය සිද්ධ වූ කල්හි ක්‍රියාව නිමවීම.
2. නා. නිවන; නිර්වාණය.

(පාරිභා.) නා. විශාල සංඛ්‍යාවක් ඉතුරු නැති ව බෙදිය හැකි කුඩා ගණන (=factor, submultiple, measure).

නා. පමණ ඉක්මවා වියදම් කිරීම; අධික වියදම.

1. නා.ප්‍ර. දෝෂාරෝපණ; චෝදනා; නින්දා; නිග්‍රහ.
2. නා.ප්‍ර. ආඥා; නියෝග.
3. නා.ප්‍ර. විශේෂ විධි; ව්‍යභිචාර.

වි. අගුණ කියන; දෝෂාරෝපණ කරන; චෝදනා කරන.

වි. අපිරිසිදු; කිලුටු; දූෂිත.

(පාරිභා.) නා. වායුවල හෝ ද්‍රව්‍යවල හෝ අණු ඒකාකාර සංයුක්තියක් ඇති කරන පරිදි අන්‍යෝන්‍යව මිශ්‍ර වීම; විසරණය (=diffusion).

නා. ව්‍යාකරණ විරෝධි වචනය.

(පාරිභා.) නා. ගංගාවකින් බෙදී යන ශාඛාව; අපපාඨය.

නා. ආයුධ රහිත බව; නිරායුධ බව.