අපවර්ගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. (ව්යාක.) අභිමත ඵලය සිද්ධ වූ කල්හි ක්රියාව නිමවීම.2. නා. නිවන; නිර්වාණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 131 ← අපවර්ග සම්පත්තිය අපවර්ත →