අප්රතිපන්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොපැමුණුණු; නොඑළඹුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 134 ← අප්රතිපක්ෂ අප්රතිපුද්ගල →