අප්රතිවේධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. සත්යාවබෝධයෙන් තොරබව; අනවබෝධය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 134 ← අප්රතිවිරෝධය අප්රතිෂ්ඨ →