අප්රයෝගයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. නොයෙදීම; ව්යවහාර නොකිරීම.2. නා. උපාය රහිතබව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 135 ← අප්රයුක්ත අප්රයෝගී →