සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 135
අප්‍රමත්ත
වි. (කුසල් කිරීමෙහි) ප්‍රමාද නොවූ; සිහියෙන් යුක්ත ව වසන.
අප්‍රමාණ
1. වි. ප්‍රමාණ රහිත; සීමා රහිත.
2. (න්‍යාය.) වි. සාක්ෂ්‍ය රහිත; පිළිගත නොහැකි.
අප්‍රමාද
වි. පමා නැති; ප්‍රමාද රහිත.
අප්‍රමිත
වි. ප්‍රමාණ නොකළ; අප්‍රමාණ.
අප්‍රමේය
වි. ප්‍රමාණ කළ නොහැකි; මැනිය නොහැකි; අප්‍රමාණ.
අප්‍රයුක්ත
වි. නොයොදන ලද; භාවිත නොවූ; අභාවිත.
අප්‍රයෝගය
1. නා. නොයෙදීම; ව්‍යවහාර නොකිරීම.
2. නා. උපාය රහිතබව.
අප්‍රයෝගී
වි. නොයෙදෙන; ව්‍යවහාර නොවන; භාවිත නොවන.
අප්‍රලම්බ
1. වි. නොඑල්බෙන; එල්ලීමක් නැති.
2. වි. ප්‍රමාද රහිත; නොපමා; කඩිනම්; ඉක්මන්.
අප්‍රවර්ත
වි. ප්‍රවර්තනය නොවන; ක්‍රියා නොකරන; ක්‍රියාවිරහිත.
අප්‍රව්‍රජිත
වි. පැවිදි නොවූ; ගෘහස්ථ.
අප්‍රවෘත්තිය
නා. නොපැවැත්ම; ක්‍රියා විරහිත වීම; අභාවය.
අප්‍රසන්න
1. වි. නොපහන්;නොසතුටු; අප්‍රිය.
2. වි. නොපැහැදිලි; (ජලය) බොර වූ; මඩ වූ.
අප්‍රසාදය
නා. නොපහන්බව; නොසතුට; අප්‍රසන්නය.
අප්‍රසිද්ධ
වි. අප්‍රකට; ප්‍රසිද්ධ නැති.
අප්‍රසිද්ධිය
නා. අප්‍රකට භාවය; ප්‍රසිද්ධ නැතිබව.
අප්‍රහීණ
වි. පහ නොකළ; දුරු නොකළ.
අප්‍රාණක
වි. ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස නොකරන; හුස්ම ගැනීමක් නැති.
අප්‍රාණික
වි. පණ නැති; ජීවයෙන් තොර; අචේතනික.
අප්‍රාණිවාචක
වි. පණ නැති වස්තුවක් ප්‍රකාශ කරන; අචේතනික දෙයක් අඟවන.
අප්‍රාප්ත
1. වි. නොපැමිණි; නොඑළඹුණු.
2. වි. නුසුදුසු; අනුචිත; අයුක්ත.
අප්‍රාමාණ්‍ය
1. වි. හේතු යුක්ති විරහිත; සාධන නැති.
2. වි. අප්‍රමාණ සත්ත්වයන් විෂය කොට පවත්නා.
නා.බහු. (අභි.) අප්‍රමාණ සත්වයන් විෂය කොට පවත්නා මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපෙක්ඛා යන සිතුවිලි සතර; බ්‍රහ්මවිහාර.
අප්‍රාර්ථිත
1. වි. බලාපොරොත්තු නොවූ; නොපැතූ.
2. වි. නොඉල්වන ලද.
අප්‍රිය
වි. අරුචි; අකැමැති.