අප්රාණකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ආශ්වාස ප්රශ්වාස නොකරන; හුස්ම ගැනීමක් නැති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 135 ← අප්රහීණ අප්රාණි →