අප්රාණිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පණ නැති; ජීවයෙන් තොර; අචේතනික.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 135 ← අප්රාණක අප්රාණික →