අප්රහීණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පහ නොකළ; දුරු නොකළ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 135 ← අප්රසිද්ධිය අප්රාණක →