අබිරුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. භය නැති; නිර්භීත; අභීත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 140 ← අබිරහස් අබිරූ →