අබුතුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. බොරු; අසත්ය; අභූත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 141 ← අබුජ්ඣි අබුද්දස්ස කාලය →