අභාෂණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. කථා නොකිරීම; නිහඬ වීම; තුණ්හීභාවය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 143 ← අභාවෙති අභාෂ්යතාව →