අභිකීර්ණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. විසුරුවන ලද; ඉහින හෙවත් ඉසින ලද; වගුරුවන ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 143 ← අභිකීරති අභිකීළති →