අභිප්ප්රසාදයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ශ්රද්ධාව; භක්තිය; ගුණ දැන පැහැදීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 146 ← අභිප්පහාරී අභිප්ඵුට්ඨ →